Ayn Rand’ın Objektivizm felsefesi, bireyin akılcı çıkarını ahlakın temeli olarak görür. Rand’a göre gerçeklik, bilinçten bağımsız olarak vardır (Varoluş bilince önce gelir). Akıl, insanın tek bilgi edinme aracıdır. Bireyin mutluluğu, yaşamın ahlaki amacıdır.

TI çerçevesinden bakıldığında, Objektivizm’in “varoluş bilince önce gelir” ilkesi, Göresizlik’in Olu kavramıyla ilginç bir gerilim içindedir. Rand için varoluş göreli bir zemin üzerinde kuruluyken, TI’de Olu hiçbir kategoriye — “var” dahil — indirgenemez. Rand’ın bireyciliği ise KendiBiz’in ontolojik “Biz”iyle keskin bir karşıtlık oluşturur.

Bu fark, yüzeysel bir görüş ayrılığı değildir. Rand’ın “ben” merkezli etiği, ben-öncülü güçlendirirken; TI’nin teslimiyetli ahlakı “ben/benim/bana” dilinden “Biz” diline geçişi hedefler.